การลอยกระทงนั้นมีด้วยกัน 2 จุดประสงค์ คือ เพื่อขอขมาพระแม่คงคาและเพื่อให้นำพาเรื่องร้ายๆ ไปกับสายน้ำ สำหรับบางคน การลอยกระทงคือการได้อวยชัยให้พรตนเองให้สมหวังเรื่องความรัก (หากกระทงไม่หลงทาง ลอยไปเป็นคู่ ก็จะได้มีความสุขร่วมกัน แต่ถ้าลอยไปติดกับของคนอื่น…อันนี้ตัวใครตัวมัน ฮา)
กิจกรรมการลอยกระทงสำหรับตัวนายน้อย เป็นกิจกรรมโปรดสมัยเด็กๆ ใกล้ถึงวันลอยกระทง นักเรียนทุกคนจะได้ประดิษฐ์กระทงโฟม(ช่วงนั้นเรายังไม่มีโครงการตาวิเศษรักเจ้าพระยาหรือ grobal warming fever แบบตอนนี้)เพื่อนำไปลอยกับครอบครัวหลังเลิกเรียน เป็นอะไรที่สนุกสนานมาก เลือกกรีบดอกบัวประดิษฐ์ต่างสี หรือจะสีเดียวกัน ทำให้สวยงาม แป้งเปียกติดไม้ติดมือเลอะเทอะ พอช่วงค่ำ ก็ไปตามคลองใกล้บ้านหรือไม่ก็สวนอาหารที่มีสระ ลอยกันเป็นที่เพลินเพลินทั้งเด็กและผู้ใหญ่ กลับบ้านยังได้จุดพลุ ไฟเย็น หรือ โอ่งพลุ (ที่เดี๋ยวนี้เห็นน้อยแล้วหลังจากเขามีมาตรการไม่ให้เล่นพลุกันในงานรื่นเริง) ปากระเทียมกันเสียงดัง
และนั่นเป็นความทรงจำเกี่ยวกับงานลอยกระทงในสมัยเด็ก
พอโตมา…กิจกรรมนี่ก็หายไปจากวงจรชีวิต ครั้งล่าสุดที่ได้ไปลอยคงประมาณสี่ห้าปีก่อน มีเพื่อนมาจากอเมริกา เลยพาไปซึมซับวัฒนธรรม ที่แอบได้เสียงหัวเราะ ตอนที่เห็นสาวๆ ลอยกระทงจากฝั่ง พนมมือ ขอขมา ขอพรกันอย่างจริงจัง เงยหน้ามาอีกที เด็กจากไหนไม่รู้ วิ่งกรูลงไปในตลิ่ง จับกระทงที่เมื่อกี้สาวๆ เพิ่งหย่อนลงไปขึ้นมา ควานหาเหรียญบาท พอเจอ ก็ทิ้งกระทงหน้าตาเฉย ^^’ แบบไร้เยื่อใย คนที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาเลยได้แต่อึ้ง… สงสัยคำขอโทษจะไปไม่ถึงแม่คงคาเสียแล้วงานนี้ [...]