เมื่อวันก่อนอิงอ่านบทความเกี่ยวกับผู้หญิงที่ทำการทดลองโดยไม่พกมือถือสองวันออกนอกบ้าน ซึ่งสร้างความลำบากให้เธอไม่น้อย ทั้งการนัดเพื่อนๆ การทำงาน ติดต่อลูกค้า เลยคิดมาถึงตัวเองว่า เออ เนอะ เดี๋ยวนี้ สิ่งที่จะคว้าเวลาออกจากบ้าน ต้องมี 3 สิ่งนี้ กุญแจบ้าน กระเป๋าสตางค์ และ มือถือ ถ้าไม่ได้เอาไปด้วยจะหงุดหงิดไม่น้อย

เด็กๆ สมัยนี้ที่เกิดมาพร้อมที่จะมีมือถือตั้งแ่ต่ปอหนึ่งอาจจะไม่เข้าใจอารมณ์การใช้โทรศัพท์สาธารณะ หรือว่าการรอคอยแบบที่โทรตามเพื่อนไม่ได้ (ออกแนวย้อนวัย รำลึกความหลังอีกแหละ ฮา) สมัยเรียนเวลานัดเพื่อนทุกคนมักจะมากันตรงเวลา จะเลทบ้างก็ตามสมควรเพราะว่ามันติดต่อกันยากนะ ก่อนถึงวันนัด ต้องบอกให้แน่นอนว่า เราจะเจอกันที่ไหน ตอนกี่โมง ใครไปบ้าง เพื่อว่าจะได้ไม่พลาด แล้วเบอร์โทรศัพท์จะมีสักกี่สิบเบอร์ ก็สามารถจำได้ สมุดจดโทรศัพท์อาจจะมีไว้ เล่มน่ารัก เล่มเล็กพกพาบ้าง

แต่พอถึงตอนนี้แล้วเมื่อมีมือถือ อิงยอมรับว่าอิงจำเบอร์โทรศัพท์ใครไม่ได้เลย ยกเว้นเบอร์บ้านกับเบอร์ที่ทำงานของแม่ แม้ขนาดเบอร์โทรศัพท์มือถือของพ่อแม่พี่น้อง อิงยังไม่ได้จำเลย อารมณ์ว่าถ้ามือถือหาย กระเป๋าถูกฉก ก็คงติดต่อใครไม่ได้ เวงกำ

ถ้าต้องออกจากบ้านเกินหนึ่งกิโลเมตรแล้วไม่พกมือถือ คงโหว่งไม่ใช่น้อย แม้จะไม่ได้ใช้มือถือทั้งวันก็ตามที เลยมีคำถามว่าเพื่อนๆ สามารถออกจากบ้าน ที่ไม่นับการไปตลาด หรือบริเวณใกล้บ้านระยะสามร้อยเมตรได้มั้ยจ๊ะ

ชวนคุยวันนี้ นายน้อยชวนพูดถึงเรื่องบนเตียง กร๊าก ไม่ใช่ๆ ชวนพูดถึงเรื่องหลังจากลุกจากเตียงต่างหาก

กับคำถามที่ว่า “สิ่งแรกที่คุณทำหลังจากตื่นนอนคืออะไร” หลายๆ คนอาจจะตอบว่า ล้างหน้า แปรงฟัน (แต่บางก็กินข้าวเช้าก่อนแปรงฟันน้า อย่าเพิ่งอี้ นายน้อยเคยเห็นมาแล้ว ^^’ มีอยู่จริงนะคนแบบนี้ ฮา) ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติของบุคคลทั่วไป นัยว่าสร้างความสดชื่นให้กับตัวเองก่อน แต่ถ้าเอาเข้าจริง สิ่งแรกที่ทำไม่นับจากล้างหน้าแปรงฟัน หรือว่าอาบน้ำ คืออะไรคะ

สำหรับนายน้อย สิ่งแรกที่ทำคือ เดินมาเขย่าเม้าส์ที่โต๊ะคอมแล้วเปิดหน้าจอ เช็คว่ามีอีเมล์มั้ยก่อนเดินเข้าห้องน้ำ เป็นอย่างนั้นไปแล้วจริงๆ คือ…เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นหรือเร่งร้อนที่ต้องรู้ แต่ก็ลุกขึ้นมาทำไอ้เจ้านี้เป็นสิ่งแรก จนติดเป็นนิสัย อันที่จริง ไม่ต้องรู้ก็ได้นะ ว่าใครเมล์มาหลังจากล้างหน้าเสร็จ แต่ก็เอาสักหน่อย ฮา จากนั้นก็จมอยู่หน้าคอมเช็คเว็บประจำที่เข้าว่ามีอะไรอัพเดทบ้าง ร่วมๆ ชั่วโมงถึงจะลุกขึ้นไปหาอะไรกินตามปกติ

มีนายน้อยที่เป็นอย่างนี้คนเดียว หรือว่าคนอื่นเขาก็เป็นกันน้า

ถ้าเป็นสมัยเรียน สิ่งแรกที่ทำมักจะเป็น ฟังวิทยุ กับดูข่าวทีวี ตื่นมาเช้ามืดก่อนหกโมงเช้า จะมีรายการวิทยุปลุก ซึ่งจะเปลี่ยนไปตามดีเจ (ไม่ชอบดีเจโหวกเหวก) กับข่าวทีวี ซึ่งปัจจุบันนี้มีข่าวกันทุกรายชั่วโมง ข่าวตอนตีหนึ่ง ข่าวตอนตีสามกว่าๆ ข่าวรับอรุณตีสี่ หรือจะหกโมงเช้าก็ยังมาเปิดหนังสือพิมพ์ให้เราได้รับข่าวสารกัน

พูดถึงเรื่องนี้แล้วนึกได้ เดี๋ยวนี้ในตอนเช้า เพื่อนๆ รู้ข่าวหนังสือพิมพ์จากทีวีก่อน หรือหนังสือพิมพ์ก่อนค่ะ

นายน้อยรู้ข่าววันถัดไปจากรายการทีวีตอนตีหนึ่งที่เริ่มกางหนังสือพิมพ์เล่าข่าวให้เราฟังประจำ ฮา แล้วตอนเช้าค่อยลงไปเปิดหนังสือพิมพ์หน้าบันเทิงดูอีกต่อ (ควบอ่านเรื่องย่อสวรรค์เบี่ยงไปในตัว ฮา…ติดละครว่างั้นเถอะ)

กลับไปที่หัวข้อเก่า เอาเป็นว่า สำหรับเพื่อนๆ แล้ว อะไรคือสิ่งแรกที่ทำกันเป็นประจำในตอนเช้าค่ะ

……..

** แจ้งข่าว : เรื่อง จำเลยกามเทพ ของพี่อ้อมมาถึงโค้งสุดท้ายแล้ว ดังนั้นจึงขอปิดกระทู้ตอนเก่าๆ เก็บขึ้น เพื่อรอการพิจารณาจากทางสำนักพิมพ์ สำหรับแฟนๆ ที่ติดตามกันเป็นประจำก็สามารถเข้าไปที่บอร์ด อ่านรายละเอียดจากพี่อ้อม เพื่ออ่านตอนจบได้จากใน webboard นะคะ

image souce : gettyimages.com

วันนี้ดูรายการตาสว่างแล้วเห็นเรื่องดีๆ ที่อยากนำมาฝากกันค่ะ ปกติแล้วเวลาที่เราพิมพ์งาน ใช้งานจากกระดาษ A4 เราจะใช้ได้สองหน้าใช่มั้ยคะ พิมพ์ทั้งหน้าหลัง…ถือว่าช่วยโลก แต่ว่าอิงมีวิธีที่เราสามารถช่วยโลกได้มากกว่านี้ จากกระดาษแผ่นเดียวกัน เราสามารถใช้หน้าที่สามได้…

งงมั้ยเอ่ย ว่ากระดาษสองหน้าจะใช้หน้าที่สามได้อย่างไร

เราสามารถนำกระดาษที่ใช้ทั้งสองหน้ามาใช้การได้อีกโดยบริจาคให้กับผู้พิการทางสายตาไปใช้ในการพิมพ์อักษรเบลล์ค่ะ กระดาษถึงเราจะใช้ไปแล้วทั้งสองหน้า น้องๆ พี่ๆ ที่มีความพิการทางสายตาสามารถนำกลับมาใช้ได้อีก และหลังจากที่ใช้เสร็จแล้วทางมูลนิธิยังนำไปทำผลงานเปเปอร์มาเช่ได้อีกรอบ เท่ากับว่ากระดาษหนึ่งแผ่น เราสามารถใช้งานได้ถึงสามครั้ง (โดยไม่นับว่านำไปทำถุงกล้วยแขกได้)

สำหรับใครที่สนใจสามารถติดต่อ มูลนิธิช่วยคนตาบอดแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ สอบถามโทร 0-2354-8365 (ในเวลาราชการนะคะ)

นอกจากจะบริจาคกระดาษแล้วทางมูลนิธิยังรับอาสาสมัครพิมพ์อักษรเบลล์ด้วยค่ะ โดยจะมีทีมงานสอนเราก่อนว่าจะพิมพ์ตัวอักษรเบลล์ได้อย่างไร

เป็นเรื่องดีๆ ที่นายน้อยนำมาแบ่งปันนะคะ
ขอบคุณที่มาจากรายการตาสว่าง โมเดิร์นไนท์ทีวี